Trektocht te paard – deel 2

Posted on jun 8, 2016
Trektocht te paard – deel 2

Hoe nomadisch ik zelf ben? Ik ben iemand overal kan wonen, mits het voor een half jaar is. Dan steekt de lente wind weer op en begint het weer te kriebelen. Zo verbleef ik in Zuid Australie, het zuiden van de Filipijnen, Tailand, Taiwan, Mongolië.. allemaal voor niet langer dan een half jaar. Maakt me dat een nomade? Wellicht maakt me dat gewoon een reiziger. Toch, voelde ik me een echte Nomade toen ik mijn paard opzadelde en samen met Roos Roes richting Frankrijk vertrok. We deden er drie weken over, maakten nieuwe vrienden, avonturen, omwegen en veel plezier en de Franse grens? Die hebben we gehaald!

Trektocht te paard deel 2

Trektocht te paard deel 2

Dag 13 vrijdag 15 juni Malmedy-Grosslangenfeld
Dag 14 zaterdag 16 juni rustdag Grosslangenfeld
Dag 15 zondag 17 juni Grosslangenfeld-Scheitenkorb
Dag 16 maandag 18 juni Scheitenkorb-Wahlhausen
Dag 17 dinsdag 19 juni Wahlhausen-Toodlermillen
Dag 18 woensdag 20 juni Toodlermillen-Bilsdorf
Dag 19 donderdag 21 juni Bilsdorf-Schweich
Dag 20 vrijdag 22 juni Schweich-Guelff
Dag 21 zaterdag 23 juni Guelff-Gorcy (F)
Dag 22 zondag 24 juni Gorcy-Arnhem

 

Dag 14 zaterdag 16 juni rustdag Grosslangenfeld

Na de avonturen van de afgelopen weken hebben we wel een dagje rust verdiend. En de paarden al helemaal! We hebben heerlijk bij de kachel gezeten aan de keukentafel, gekletst, naar de regen buiten gekeken en zijn alleen maar binnen gebleven. Toen kwam onze hulptroep nog langs, Eddie en Marinke. Weer wat spullen gewisseld en verder de rustdag ten volle benut met rusten en genieten, lekker gegeten en enduranceverhalen verteld.
s’ avonds op een droog moment hebben we nog een kort suf wandelingetje gemaakt de paarden en hondjes terwijl we ondertussen fantaseren hoe het zal zijn om te verhuizen naar de Eiffel!

Stal escapade gerbnb

Dag 15 zondag 17 juni Grosslangenfeld-Scheitenkorb

De volgende morgen keken we door het raam, en ja, droog en zon! Miranda en Rene (ons volgende overnachtingsadres) kwamen met paard aan. Vandaag maken we de rit met z’n allen die kant op! De bagage werd meegenomen door Rene, dus een dag zonder bagage en gezellig met een hele groep endurancetoppers.
Eddie en Marinke hebben ons nog uitgezwaaid, en daar gingen we op pad met 5 paarden; Miranda en haar paard Lascar Amor, Lisette en Camilla, Steffi en Nadeem en het bekende duo. Een fantastische route door de Eiffel, voor ons zonder kaartlezen, dat deed Miranda voor ons en die wist de weg! Nu zijn we echt in het berglandschap terecht gekomen. Hier en daar wat afgestapt om het steile pad naar beneden te nemen. Het laatste stuk de berg omhoog beklommen en dan sta je ineens boven aan de berg en kijk je uit over Luxemburg en Duitsland.

Bij Miranda aangekomen in Scheitenkorb, na 39 km. Wat een klein stukje ook, we raken eraan gewend 🙂 Paardjes in het land, lekker gegeten met zn allen en Rene bracht daarna Lisette en haar paarden weer terug met de trailer. We hebben het super gehad bij haar, super gastvrij en gezellig; dus voor wie nog eens in de Eiffel wilt rijden, ga naar www.stal-escapade.nl! En nu genieten van de gastvrijheid en gezelligheid van www.flyinghorse.be

Op naar Luxembourg!

reiswijsheid:
Maak je niet druk om het eindpunt, we gaan daar na toe waar het leuk is!

stal escapade gerbnb

Dag 17 dinsdag 19 juni Wahlhausen-Toodlermillen

Vroeg in de morgen, maar niet zo vroeg als de gast familie zadelen we de paarden en rijden we samen met Maie-France en haar quater horse op naar het volgende avontuur. Na een uur gaan we alleen verder maar ze heeft ons goed de richting gewezen. Het is hier in Luzemburg super mooi. Er waren mensen die het ons afraden om hier te rijden, maar het kan wel. Dan komen we in een klein dorpje en we durven de wandelroute niet te volgen want het pad is te smal voor paarden, we kunnen geen kant op.

Dan komen we in een klein dorpje en we durven de wandelroute niet te volgen want het pad is te smal voor paarden, we kunnen geen kant op.

Beetje paniek en een diep gemeende :”Aaaaah shit!” We zitten erdoor en weten niet wat we moeten. Op dat moment komt er een man aan die zegt; “Ik organiseer ruiter routes en heb ze zelf hier in de omgeving uitgezet.” Hij tekent in onze kaart een mooie route. Zijn vriend heeft een camping www.toodlermillen.lu en daar kunnen we wel terecht. De route was zooo mooooi! We zijn door een rivier gereden en het water kwam tot de buik van de paarden. De volgende helling geeft een prachtig vergezicht. Het is alsof je op het dak van de wereld zit. Daar hoef je echt niet voor naar Nepal toe. We rijden door een mooi en groot bos. Op de camping verliest Zen nog een ijzer. Ach dat is niet erg, gaan we toch gewoon verder lopen. Dit is een top dag en niets brengt ons er vanaf. In Luxemburg is het heel moeilijk om een hoefsmid te vinden. We bellen onze vriendin Miranda uit Duitsland en zij doet haar best. Na een uur heeft ze nog geen smit gevonden die naar ons kan komen. Maar dan toch nog onverwacht het verlossende woord.
David Jonsen komt en wil Zen wel beslaan. Deze avond maken we couscous met boontjes en nootjes, de paarden vonden het lekkerder dan wijzelf. Het is geweldig om samen hier op-trek te zijn. Onze grootste zorg is voor de paarden; de hoeven en de ijzers, de teken, weinig voer mee kunnen nemen, kale wei. Het is best wel heftig hier en onder weg.
Toch is Luxemburg wel de plek waar je wilt zijn.

trektocht gerbnb yurt

Dag 18 woensdag 20 juni Toodlermillen-Bilsdorf

Elke dag heeft wel zijn eigen wijsheid. Die van gister en vandaag is dat als je het echt , ja echt niet meer ziet zitten en je erkent dat je een probleem hebt, er altijd een oplossing komt.

trektocht paard yurt

Dag 19 donderdag 21 juni Bilsdorf-Schweich

Na de lunch met Marja en Erna in Redange, een fijne rit naar Schweich gereden, naar familie Schmartz. Zeer welkom ontvangen door Danielle op deze endurance-stal. Volgend weekend wordt hier dan ook een endurance georganiseerd, dus volgend jaar zijn wij erbij!
Marja en Erna hadden de bagage hier al heen gebracht, dus een dagje zonder bagage kunnen rijden.
Nadat we de paardjes in de wei hadden gezet, begon het gelijk te regenen, en hebben we binnen in de stal gezeten en pizza gegeten, met dank aan Danielle! De binnentent hebben we opgezet in een paardenstal, met uitkijk op een berg mest en de mooie omgeving! Lekker vroeg naar bed gegaan, morgen weer een grens over, voor de derde keer naar Belgie!

trektocht haflinger yurt

Dag 20 vrijdag 22 juni Schweich-Guelff

Danielle bracht ons lekkere broodjes en een kop koffie, het volgende overnachtingsadres had zij ook geregeld, bij vrienden in Belgie, vlakbij de Franse grens. Dus na dit leuke adres zijn we weer op pad gegaan. De route begint minder bergachtig te worden en we rijden Wallonie weer binnen! Eerst veel bos en de weg zoeken,maar ineens ben je dan weer in een Belgisch dorpje. Hier hebben we dan ook de 500 kilometer grens bereikt! Dan rijden we ineens een een snelweg aan die we over moeten. Zonder paard dan maar even onderzoeken hoe we die weg over moeten. Dat wordt dan maar over een soort van oprit-afrit rijden met onze reflecterende hesjes aan, en toen stonden we ineens ook voor een MC donalds en Aldi, haha! Het weggetje wat we in wilden bleek achter een omheind schoolplein te liggen met een gebouw dat wel erg Harry-Potterig aandeed. Enfin, paadje gevonden, hield weer op in een weland. Door het weiland, daar was ook geen uitgang. Nog altijd ‘blij dat ik rij’ hebben we de weg maar weer terug genomen en via de weg weer op de route gekomen. Met fijne bermen (wauw, dat we dat nog mogen meemaken in Wallonie!) reden wij weer een wijde wereld in. Het dorpje Guelff moest toch achter die bomen liggen, maar het einige wat wij zagen was de wijde wereld! En dan ineens een heuveltje af, een kerktoren en een paar huizen. We komen bij de familie Hogne aan, Laurant spreekt zelfs vlaams dus ons frans kan nog even in de zadeltas blijven.
Paarden krijgen een mooi landje met uitzicht op dit schattige dorpje wat nu meer blijkt te zijn dan een paar huiizen.
We etensamen met Laurant en Murielle en de twee dochters, kletsen in duits, frans, engels en nederlands over onze tocht en endurance, want ook hier zijn we weer tussen endurancers belandt.

stand, +/- tot nu toe 517 kilometer

Trektocht naar Frankrijk te paard

Dag 21 zaterdag 23 juni Guelff-Gorcy (F)

Vandaag rijden we naar Frankrijk, nog maar 17 kilometer! Vanavond komen Katie en Eltina, en zullen we morgen weer naar huis rijden, dit keer per gemotoriseerd verkeer.

We hebben vele mooie plekken gezien, lieve mensen leren kennen, verschillende talen gesproken en vele ervaringen beleefd.

Eerst rest ons nog ons laatste avontuur vandaag, en daar gaan we absoluut nog van genieten!!

Dag 22 zondag 24 juni Gorcy-Arnhem

Na een eerste en laatste frans ontbijtje met croissants en baguette, hebben we alle spullen in de auto gelegd, paarden ingeladen en het eind, over de snelweg terug naar huis. De paarden liepen zelfs de andere kant op in de wei, alsof ze wel een vermoeden hadden dat de situatie er vandaag anders uitzag.
Het werd ook al snel druilerig weer, echt een laatste dag.
Onderweg nog genoten van het uitzicht van de Ardennen, het besef dat we hier dwars door heen zijn gereden, oooh hebben we dat echt gedaan??

De paarden stonden er prima bij onderweg, na Tsjechie in mei, waarbij ze wel wat langer in de trailer hebben gestaan, was dit een kippe-eindje. Onderweg een paar gestopt voor voer en water, en dan ben je ineens al in Maastricht. De hele trip kwam als een film voorbij.

Wat is Nederland toch klein, Arnhem ben je dan ook weer zo. En toen we onze stal naderde, begonnen de kriebels wel toe te nemen. We zijn er bijna, het is voorbij. Op de schelmseweg aangereden konden we wel zien dat er iets gaande was bij stal van Westeneng. Een boel poppetjes en de 2 andere paarden van Roos stonden op de oprit ons op te wachten, vlaggetjes, een heus feestcommitee! Wat ontzettend lief en leuk om zo ontvangen te worden!
Eerst de paardjes eruit, die keken zoals elke dag vrolijk rond alsof dit weer een plek was om te overnachten, en ja inderdaad, maar hier blijven we voorlopig even wonen! Onze verhalen konden we uitvoerig delen met gezelligheid en hapjes en drankjes, en ook nog even een interview op radio Gelderland. Gek om na 3 weken in de ‘wildernis’ weer thuis te zijn. We moeten nog even landen, maar de herinneringen aan deze ‘tocht der tochten’ blijft, en wat hebben we genoten van onze paarden, onze tocht, de hulptroepen, de onderdakadressen, de prachtige omgeving; het was een ervaring om nog lang over na te praten!

We deden dit allen voor het avontuur, en de werkpaarden en ezels in Egypte, Pakistan, India; die veel harder moeten werken dan onze luxepaarden. Wij zijn trots te kunnen meedelen dat (als iedereen zijn belofte nakomt) we nu al op 945 euro uitkomen voor deze dieren!!

Wij kunnen het iedereen aanraden om te paard de wereld over te gaan. Wie weet wat de toekomst ons brengt!

terug naar huis trektocht